Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;
Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...
Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında
Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum.
Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum;
En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında...
Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin,
Gündüzüm aydınlığım, ipek böceğim benim!
Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!
Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;
Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini,
O sakin o yalansız, o kuytu gözlerini
My Eyes are in Your Eyes
Do you always look so childlike?
Do they always have this fire burning deep inside?
There is something in your looks that calms me down;
As if I am at the shore of the calmest seas...
I am a sailboat now, at your harbor
I came from thunderstorms, resting in you.
I wish this tranquility, this silence never ends;
I wish these matchless moments with you last forever...
Never close your eyes, never let your light go away,
My day, my light, my silkworm!
My last flower alive in my fall garden!
I wish my tired heart never sees grief with you;
Don't separate your childlike eyese from my eyes,
Your pure, honest, secluded eyes
Umit Yasar Oguzcan'i yitireli uzun bir zaman oldu ama o guzelim siirleri hala gunumuzun en populer siirleri arasindaki yerini koruyor.
Sanirim 15 ya da 16 idim Umit Yasar'i kesfettigimde,hatta uc-bes tane siirini ezberlemistim.
En guzel siirlerinden bir tanesini en guzel ses yorumlamis ayrica..
Sanirim siiri tercume etmek beni baya kasacak ama gecenin ilerleyen saatlerinde tercume etmeye calisacagim.
It has been a long time since Umit Yasar Oguzcan passed away but his beautiful poems are still among to the most popular poems in the present day. I was about 15 or 16 yrs old when i discovered him,i even memorize some of his poems.I think,its gonna push me a bit to translate this poem but i am gonna try later on tonight.
One of the most beautiful voice sang One of most beautiful poem by him.
Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde
Seni yaşar ve seni düşünürüm
Hayal içinde perişan yürürüm
Sen de karanlığın sustuğu yerde
Beni unutma
O saatlerde serpilir gülüşün
Bir avuç su gibi içime, ey yar
Senin de başında o çılgın rüzgar
Deli deli esiverirse bir gün
Beni unutma
Ben ayağımda çarık, elimde asa
Senin için şu yollara düşmüşüm
Senelerce sonra sana dönüşüm
Bir mahşer gününe de rastlasa
Beni unutma
Hala duruyorsa yeşil elbisen
Onu bir gün benim için giy
Saksıdaki pembe karanfilde çiğ
Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen
Beni unutma
Büyük acılara tutuştuğum gün
Çok uzaklarda da olsan yine gel
Bu ölürcesine sevdiğine gel
Ne olur Tanrıya kavuştuğum gün
Beni unutma..
They say, a day comes and
One forgets even the loveliest memories
But you, when the clock ticks twelve
Every night with its tired sound
Don't forget me
Because, every night, at those times
I live you and I think of you
I walk in misery, in illusions
And you, where the darkness keeps silent
Don't forget me
At those times, your smile
Spreads inside me like a handful of water, my love
If you also have that crazy wind one day
Blowing over your head
Don't forget me
You are the shoe on my foot, the stick in my hand
I am on the roads for you
Even if my return to you years later
Coincides with the last day of the world
Don't forget me
If you still have your green dress
Wear it one day for me
If you see dew on the pink carnations in your flowerpot
Or a tired bird in your garden
Don't forget me
The day I am burning in deep pains
Come, even if you are too far
Come to me, who loves you to death
Please, the day I reunite with god
Don't forget me
