Bana birseyler anlat Baba.
Masal da olur hikaye de,
Yeter ki birseyler anlat...

Tell me something dad.

Either a tale or a story,

Just tell me something dad...

How i wish you were here,

Guzel gecen bir gecenin ardindan, tarih dikkatinizi ceker
 ve
birden gozleriniz dolar,
bogazinizda birseyler bogum bogum olup bogrunuzu aciyla kasar,
Sag gozunuzden uc,
Sol gozunuzden bir damla yas duser...

Evet,cok arabeskvari gelebilir ama babanizi kaybetmenizin acisi kelimelerle ifade edilemeyecegi icin,boylesine kuru bir betimleme sadece alt yazi gibi duygusuz gelecektir.

Dogum gunun kutlu olsun Baba'cigim,
Geri gelmeyecegini bilsem de,seni ozlemeye son veremiyorum...

After a lovely night, the date will take your attention,
and
Your eyes will be tearful,
You feel  that the pain actually hurts your throat and your ilium,because of holding yourself,
Maybe three drop of tears from the right and one drop of tear from the left one,

Yeah, it may sound a bit shallow the way i am trying to describe but there is no such an a word can actually explain the pain of losing your dad,therefore ;this kind of dusty depiction can look like a subtitles with no feeling.

Happy Birthday Daddy,
Even if i know that you won't come back,i can not stop missing you...

BaBa'm icin...

Bugun uc yil oldu,belki de dort...
tarih nasil hatirlanmaz ?
Unutmak istediginiz zaman,belki de acisi her daim taze oldugu icin...

Her ne kadar annem ve babamin parcasi da olsa,bu sarki bana babami hatirlatiyor...

60 yasina girdikten 4 gun sonra
yitip gitmesi hic adil degildi ey Tanri...

Baba'mi geri istiyorum ,
 cunku birgun
herseyi birakip gitmek istesem
gittigim vakit -gel kizim diyecek baba'm yok
Bunu bana  diyecek baska kimse de yok...

ve bu
hic
adil
degil...

Baba'lar Gunu...

Babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur.

İnsan babası ölünce büyüyor çünkü.
Yalnız başına kalıyorsunuz o zaman artık.

Çocukken her şeyi bilen, herkesten güçlü olan babamız biz büyüdükçe küçülüyor.

Zamanını tamamlamış ve geçmişte kalmış bir yaşlı olarak kendi köşesinden bize bakıyor. Uzakta olsa da, bize dokunamasa da…

Usandıracak kadar ayrıntılı sorularla hayatı öğrendiğimiz, her şeyi bilen babamızın sorularıysa biz büyüdükçe artık bize sıkıcı gelmeye başlıyor. Müdahale etmese, soru sormasa ne iyi olur dediğimiz zamanlar çok oluyor artık. Biz ondan daha iyi biliyoruz ya her şeyi. Zaman artık onun zamanı değil ya… Teknoloji gelişti ya… Her şey değişti ya…

Oysa ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz, işte o zaman gerçekten büyüyorsunuz. Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde.
Sizi fark etmediğiniz halde yağmurdan, güneşten koruyormuş meğer o gölge.

Siz de aile kuruyorsunuz, baba oluyorsunuz, sizin de gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor ama o gölgeyi çok arıyorsunuz.

Babanız öldüğünde büyüyorsunuz.
Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız,
takdirini alacağınız, akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz,
korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz.

Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık…

Hep sessiz ağlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen, sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık…
Büyüyorsunuz o zaman işte.

Savaşın ortasında komutansız kalmaktır, babasız kalmak.

Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur...

 

  Cocuk degilmisim demek ki artik.

Ne kadar zaman gecti uzerinden,tam tarihini bile animsamiyorum.

Belki de seni hala icimde yasattigim icin. 

Degil fotograflarina bakmak,senden bahsederken bile,hala gozlerim doluyor.

BaBalar Gunun kutlu olsun...

Yoklugun icimi acitiyor ve seni ozluyorum Baba'cigim.

 

Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim

Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin


O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici - hep, hep acele işi
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezber ettim gurbeti


Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a
Bi helallaşmak ister elbet , diğ'mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy'nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu,


En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.

SeNi  TekraR  

GöReCeğiM   GüNe KaDaR, ÖzLeMeYe  DeVam  EdeCeğiM

BABALAR GÜNÜN KUTLU OLSUN  BABA'CIĞIM..

Sana...

  Bugün, gidişinin  9.ayı...
Su ana kadar saymamıştım  tam olarak ne kadar zaman geçtiğini.
Sayamayacak ,düşünemeyecek kadar içimi acıtıyordu yokluğun.

Başına gelmeden anlamıyormuş insan!

Güzel,keyifli geçirdiğim bir günün akşamında,beni 'Sensizler orkestrasına' kattın.

Hiçbir enstrümanın çalınmadığı,sadece notalarin sessizce mırıldanıldığı  "Sensizler orkestrası"...

Oysa ben,

böylesine ani bir terkediş beklemiyordum...

Hiç olmadığım kadar hazırlıksız yakaladın beni.

Ürkek,

korkmuş,

ne yapacağını ne diyeceğini bilemez bir halde...

Gözümden akan yaşların acılığı hiç,içimdeki acının dökülemeyen gözyaşlarının yanında.

Bir görseydin halimi,nasıl yere çöktüğümü ,
sen bile
bu gidişin için kendine kızardın.

'Sevgili' ile 'Sevdiğim' seni görünce çok sevinmiştir eminim,onları da öp benim için güzel yüzlerinden.

Söylemek istediğim milyonlarca sözcüğü sadece iki kelime ile dile getirecektim çok kısa bir zaman önce.


Oysa ne cok severdim seni:

Beni yüzüstü bıraktığında,
bana yalan söylediğinde, 
herseye 'Hayır' dediğinde,
o kadına gittiğinde  bile seni sevmeye devam ederdim.
Son bir gayretle bana  ulasma cabalarini elimin tersi ile ittim,
kalbimi kapadim sana 
ama inan,
seni hep sevdim,
beni incittigin zamanlarda bile.

Ne kadar bencildin,ne kadar kırıcı,ne kadar huysuz...
ama ne kocamandı kalbin,
ne iyiydi.
Bu kadar zıtlığı içinde barındıramadı o kocaman kalp,yorgun bitap düştü sonunda.

Bazen ağlardın,
gelip gözyaşını silmek ve sana doyasıya sarılıp,avutmak isterdim,
yapamazdım.
Pişmanim bunları ertelediğime
ve tek avuntum
' 'niye yapmadım ' listesinde olmayan,
 içinde senin en güzel zamanlarını barındırdığım
kalbin gibi cocuksu ,
mutluluk dolu anılarım.

"Sizin hiç babanız öldü mü? benim bir kere öldü kör oldum"
diye başlayan
 ve devamını okumaktan korktuğum bir şiiri vardır Cemal Süreyya'nın,
artık okumama gerek kalmadı,
 devamını şimdi ben de biliyorum.

Olduğun yerde üşümediğini,yalnız olmadığını düşünmek istiyorum,
bunun içinde
yazdığım tüm mektupları
sana olan özlemimin toy sıcaklığıyla  toprağına gömüyorum
ve güzel gözlerinden defalarca,
defalarca öpüyorum.

Beni olduğum gibi sevdiğin ,
babam olma  onurunu bana yasattiğın için
                                        sana tüm kalbimle teşekkür ediyorum.

Seni tekrar göreceğim güne kadar
                                    özlemeye devam edeceğim...

Babalar günün kutlu olsun koca yürekli güzel insan...

Nine months already passed since you're gone.

Your absence  was hurting me so much  ,so i couldn't count the days  neither could think about it.

None would understand till experience it!

After having a beautiful day's evening,i have been forced to  join into the orchestra without you,where is no any instrument's played but syllable are murmured...

whereas I,
wasn't expecting a sudden departure...
You've catch me so unprepared more than ever.
timid,
scared,
didn't know what do to do.

If you were seeing the way i just failed on my knees,you could be upset  to yourself  as well for your leaving 

I was actually about to say how much i loved you,shortly after.

And i actually loved you very deeply.

Even when you left me ,when you lied,when you say -no to anything i asked for.

when you left for 'that' woman I continuously  loved you.

Result of these,i rejected your efforts for  reunionin  with me,i closed my heart to you but believe me,i always loved you  ,including the times you hurt me